Beleving van sprookjes in de fotogenieke Cotswolds

Opvallend is het honingkleurige kalksteen dat is gebruikt voor de huizen en muren, afkomstig uit de steengroeven (foto: Richard Helwig).

Bij het fotograferen van een landschap is het geen kwestie van klakkeloos vastleggen wat er zich voor de lens bevindt. Het is constant zoeken naar de mooiste plekjes. Het lijdt geen twijfel dat de Engelse Cotswolds een trekker is als het gaat om een streek waar ik de meest prachtige beelden heb kunnen schieten.

Je hoeft geen kenner te zijn om te zien dat de sprookjesachtige Cotswolds uit veel heuvels bestaat. Het is gelegen in het hart van Zuidwest en West-Centraal Engeland. Ik kom er nog steeds graag. Vanaf de achttiende eeuw is hier niet veel veranderd. Voor het tijdschrift Digital Movie schreef ik er al eerder een artikel over. Het gebied omvat de graafschappen Somerset, Warwickshire, Wiltshire, Oxfordshire en Worcestershire. Het grootste deel ligt in Gloucestershire.

In het oosten ligt Oxford, in het westen Bath. Je vindt er oneindig veel natuur zoals tuinen, struiken, bomen en wandelpaden. Voorbeelden van dorpen zijn Castle Combe, Broadway, Bibury, Stanton, Bourton-on-the-Water en Chipping Campden. De nadruk in mijn foto’s ligt vooral op kleur. Opvallend is het honingkleurige kalksteen dat is gebruikt voor de huizen en muren, afkomstig uit de steengroeven. In combinatie met de frisgroene natuur, geeft het de beelden een sprookjesachtige indruk. Hier vergeet je de rompslomp van alle dag. De Cotswolds is dus ronduit fotogeniek te noemen. Toch is reduceren gewenst. Ook hier staan vuilniszakken buiten, ligt er rommel op straat of loopt een argeloze toerist door je camerabeeld. Het is een kwestie van kadrering, weten wat je wel en niet vastlegt. Door net zo lang te kijken voor welke beelduitsnede je kiest en daarmee alle storende elementen buiten het zicht weet te houden. Soms best doodvermoeiend. Een zorgvuldige kadrering blijft het geheim van een schoonheid die de foto laat slagen. Genoeg laat slagen om hem thuis aan de muur te willen hebben hangen.